Untitled

Elif Shafak
Gedichtenuurtje 16-09-2023
*Nederlandse vertaling onderaan*

By and large
over time, pain turns into grief
grief turns into silence
and silence turns into lonesomeness
as vast and bottomless as the dark oceans

No eye sees so clear and sharp
as the eye of love
after grief comes another season, another valley, another you
and the lover who is nowhere to be found
you start to see everywhere

You think you cannot live anymore
you think that the light of your soul
has been put out
and that you will stay in the dark forever

But when you are engulfed by such solid darkness
when you have both eyes closed to the world
a third eye opens in your heart
and only then do you come to realize
that eyesight conflicts with inner knowledge

You see him in the drop of water that falls into the ocean
in the high tide that follows the waxing of the moon
or in the morning wind that spreads its fresh smell
you see him in the geomancy symbols in the sand
in the tiny particles of rock glittering under the sun
in the smile of a newborn baby
or in your throbbing vein

How can you say your beloved is gone
when he is everywhere and in everything?

From: The forty rules of love


Nederlandse Vertaling

Elif Shafak
Zonder titel

In de loop van de tijd
verandert de pijn in verdriet
verdriet wordt stilte
en stilte eenzaamheid
zó immens en bodemloos
als donkere oceanen

Geen oog ziet zo helder
en scherp als het oog van de liefde.
op het verdriet volgt
een nieuw seizoen, een nieuwe vallei,
een nieuw jij.
en de geliefde, die je hebt verloren,
begin je overal te zien

Je denkt dat je niet meer verder kunt leven.
je denkt dat het licht van je ziel is gedoofd
en dat je voor altijd in het duister zult leven
maar juist wanneer je door zo’n diepe donkerte wordt verzwolgen
wanneer je beide ogen hebt gesloten voor de wereld
opent een derde oog
en dan begin je te beseffen dat jouw zien conflicteert met je innerlijk weten

je ziet hem in een druppel water die in zee valt
in de vloed die de wassende maan volgt
of in de ochtendwind, die haar frisse geur uitwaaiert over het land
je ziet hem in de geomantieke symbolen in het zand,
en de kleinste deeltjes van de rots, glinsterend in de zon
in de glimlach van een pasgeboren kind,
of in je kloppende ader.

Hoe kun je zeggen dat je geliefde is verdwenen,
terwijl hij overal en in alles aanwezig is?

Uit: De veertig regels van liefde 

Vertaling: Moon Wolters

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

For security, use of Google’s reCAPTCHA service is required which is subject to the Google Privacy Policy and Terms of Use.

I agree to these terms.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Op de hoogte blijven?

Abonneer je hier

Loading

© TROOSTCAFÉ 2024. Alle rechten voorbehouden. Privacybeleid. Foto’s van Jasja Johanna, tenzij anders vermeld. Website met ♥ gemaakt door Lian Snoep